Andrea Quintana (A Coruña)
“Lo raro es que bailar sea raro”
(danza/castellano/50min)
J 22 Og 20h30
Dantzari honek ez dauzka magia trikimailurik prestatutak. Bere koreografia materiala astuna eta batzuetan ulertezina da, hanka ezkerrarekin egiten dituen biretan huts egiten du. Dantzari honek ez zuen inoiz Giselle izan nahi. Guztiokin: gorputz bat matxinadan.
Konplikatzen duten egoteko moduak. Ikusezintasun aktiboaren estrategiak edo nortasun disidenteak. Bizitza zeharkatua. Sasiko fikzioa. Irudikatzeko gaitasuna. Sakontasuneko itxura duen dibagazio zaila. Hau biografiarik gabeko pieza autobiografiko bat da, tranpantojo bat, marako koreografia bat, narrazio bat: koreo-biografia pirata.
Hau dantza dantzatuz egitekoari doa.
Esta bailarina no tiene trucos de magia preparados. Su material coreográfico es burdo y a veces incomprensible, fracasa en los giros con la pierna izquierda. Esta bailarina nunca quiso ser Giselle. Con todxs nosotrxs: un cuerpo en rebelión.
Formas de estar que complican. Estrategias de la invisibilidad activa o identidades disidentes. Vida atravesada. Ficción bastarda. Capacidad para imaginar. Divagación dificultosa con apariencia de profundidad. Esta es una pieza autobiográfica sin biografía, un trampantojo, una coreografía maraña, un engaño narrativo: coreo-biografía pirata.
Esto va de bailar bailando.
Un proyecto de vacaburra.
Creación, coreografía e interpretación: Andrea Quintana.
Dirección y dramaturgia: Gena Baamonde y Andrea Quintana.
Textos: Vacaburra inspiradas por Joanna Russ y Linn-Liniker.
Iluminación: Baltasar Patiño.
Espacio sonoro: Davide Gonzalez + Andrea Quintana.
Imagen gráfica, video y fotografía: A muller de 6 ollos.
Vestuario: Saturna.
Producción: Vacaburra.
Producción ejecutiva: Galicia Danza Contemporánea.
Distribución: vacaburra + Galicia Danza Contemporánea.
Con el apoyo de las residencias artísticas: Residencias Paraíso del Colectivo RPM, CDG Salón Teatro Normal, espacio de intervención cultural de la USC.

