LABO XL2 Koldo Arostegui

Koldo Arostegui (Bilbao)
“Bobo”
(danza/25min)
S 24 Lr 20h

«Espazio intimo eta haurtzaroko linboa den eremu honetatik, harrituta begiratzen diet nire gainean, normala dena eta ez dena bereiziz, hegaka dabiltzan milioika muga aleatorioei. Besteen begiradak eta inertzia sozialak presioa egiten didate gogor saiatzeko, eta mugak normaltasunaren eremuan kokatuko nauen alderantz korrika egiteko. Baina ez daukat argi harantz joan nahi dudan. Ez dakit linbo hau utzi nahi dudan, inork ezagutzen ez dituen gauza eder guztiei agur esanez. Zalantza daukat hau dena ahozgoran esan ala ez, baina agian baboa izan nahi dut, agian ergel hutsa naiz eta horrela hobeto nago.»

Bobo solo eszenikoa da, eta dantzan, kantuan, telebistan ateratzen zen begirada biziko emakume horren oroimenean, behin eta berriz errepikatzen dut film haren eszena… gizon izaten saiatzen naiz, ez dut lortzen, aspertu egiten naiz eta kantu horretatik zintzilik geratzen naiz bueltaka.

«Desde un espacio íntimo, un limbo infantil, miro perplejo a las millones de fronteras aleatorias que me sobrevuelan, definiendo lo normal de lo que no lo es. La mirada de los demás y la inercia social me apresura para que me esfuerce y corra hacia el lugar donde la frontera me coloque en el lado de lo normal. Sin embargo, no tengo nada claro si quiero correr hacia allí.»

Bobo es un sólo escénico en el que bailo, canto, recuerdo a esa mujer de mirada intensa que salía por la tele, repito una y otra vez la escena de aquella película… intento ser un hombre, no lo consigo, me aburro y me quedo colgado de esa canción dando vueltas sin parar.

Idea, creación e interpretación: Koldo Arostegui.
Diseño de luces: Marc Kanou.
Vestuario: Patricia Arostegui.
Fotografía: Dani Hernández.
Gracias por el acompañamiento artístico: Jon Munduate, Dani Hernández, Olatz de Andrés, Neus Villa, Isaak Erdoiza.
Con la colaboración de La Fundición Bilbao, Dantzagunea (Sortutakoak 2018), Harrobia, Utopian Getxo, Bilbo Eszena.